Powrót

Ćwierć wieku Domowego Kościoła
w Parafii Św. Łukasza w Radomiu na Michałowie

galeria zdjęć z obchodów jubileuszu

Domowy Kościół w Parafii pw. św. Łukasza na Michałowie narodził się w 1987 r, w roku  śmierci założyciela Ruchu Światło -Życie , Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.  

 Z Bożej opatrzności znaleźli się wtedy ludzie, obdarzeni charyzmatem, którzy podjęli to dzieło Oazy.

Przed 25 laty z inicjatywy małżonków  Marysi i Zbyszka Iskrów oraz Andrzeja i Krysi Pruszków powstały  pierwsze kręgi rodzin w Parafii Św. Łukasza na Michałowie.

„Pamiętam, że na pierwszym spotkaniu 22 listopada 1987 w kręgu,  w którym byliśmy animatorami, modliliśmy się w intencji mojej mamy, która wtedy miała wylew. Przez 4 miesiące przygotowywałam spotkania w szpitalu przy łóżku ciężko chorej matki, która potem zmarła” (fragment wspomnień Marysi i Zbyszka Iskrów)

Pierwsze kręgi zakładali ks. Stanisław Stańczyk i ks. Wiesław Przygoda ówcześni wikariusze Parafii Św . Łukasza, przy aprobacie swojego  proboszcza  ks. Stanisława Barańskiego.

Tak wspominał tamte chwile ks. dr hab. Wiesław Przygoda prof. KUL:

„Z faktów pamiętam tyle, że zgłosiły sie do księży dwie rodziny (Państwo Iskrowie i ???), będące już wcześniej w kręgach Ruchu DK(...) z prośbą, aby zorganizować krąg w naszej parafii. Podjęliśmy tę inicjatywę z ks. Stanisławem Stańczykiem. Po uzgodnieniu tej inicjatywy z proboszczem ks. Stanisławem Barańskim w ogłoszeniach niedzielnych, podaliśmy informację o zakładaniu kręgu DK. Zgłosiło się ok. 10 rodzin, więc założyliśmy dwa kręgi DK. Jednym opiekował się ks. Stańczyk, drugim ja (ks. Przygoda). W listopadzie lub w grudniu 1987 roku rozpoczęły się regularne spotkania comiesięczne.

 Dla nas młodych księży było to duże wyzwanie. Mając ponad 30 godzin katechezy tygodniowo (ponad 600 dzieci) i pozostałe obowiązki duszpasterskie w parafii, zamieszkując w M-3 na ul. Jagiellońskiej bez stałej plebanii z kuchnią, trudno było podejmować nowe obowiązki. Tym bardziej, że w pierwszym roku kapłaństwa wszystkiego trzeba było się dopiero uczyć. Ale podjęliśmy to zadanie z młodzieńczym zapałem, ufając w Boże wsparcie. Po roku okazało się, że posługa duszpasterska kręgom DK była dla nas wytchnieniem po wielu godzinach trudnej pracy z dziećmi na katechezie. Pary animatorskie stanęły na wysokości zadania. Spotkania były dobrze przygotowane pod względem formacyjnym. Często wywiązywały się długie dyskusje na temat wielorakich doświadczeń wiary. Mile wspominam te godziny z jednorocznej pracy duszpasterskiej na stanowisku wikariusza w parafii św. Łukasza w Radomiu. Po 20 latach wydaje się, że były to najpiękniejsze doświadczenia pastoralne wyniesione z pierwszej parafii. Szkoda, że w moim przypadku trwały tak krótko”

 

Z początkowo  dwóch kręgów, nastąpił ich szybki rozwój. Stało sie to, gdy w Parafii pw. św. Łukasza  zjawił się ks. Sławomir Gregorczyk. Ksiądz Sławomir bardzo energicznie włączył się w pracę duszpasterską z dziećmi, młodzieżą i rodzinami. Często podczas  podejmowanych   indywidualnych rozmów z małżonkami w czasie wizyt duszpasterskich tzw. kolęd zachęcał ich do pracy w Domowym Kościele.

Z wdzięcznością Bogu i ludziom początek  drogi wspólnego wzrastania w DK wspominają Ewa i Tomek Czyż obecna para DK Filii Lubelskiej:

„Wstąpiliśmy do kręgu Domowego Kościoła w 1988 roku. Wcześniej każde z nas przeżyło własną formację w Ruchu Światło-Życie. Do kręgu zaprosił nas ksiądz Sławomir Gregorczyk, który był wtedy wikarym w parafii Św. Łukasza. On nas przekonał, że w kręgu Domowego Kościoła jest miejsce na naszą wspólną formację jako małżeństwa.

Pierwsze spotkanie odbyło się u Krystyny i Andrzeja Pruszków, którzy byli parą animatorską naszego kręgu. Tam poznaliśmy innych uczestników, byli to: Krystyna i Zbyszek Kapusta, Janeczka i Kazik Zwierzyńscy (z którymi jechaliśmy razem windą nie wiedząc, że i oni będą na spotkaniu), Marysia Barszcz, Asia Pieczeniak (mąż Jacek przebywał wtedy w szpitalu), Grażyna i Marek Niedźwiedzcy. Tak rozpoczęliśmy naszą formację małżeńską...”

Marysia i Rysio Bojarscy przepełnieni radością wspominają:

„Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny”. Słowami Magnificat pragniemy wielbić Boga w darze Ruchu Domowego Kościoła w naszej parafii – to tutaj zaczęliśmy raczkować pod okiem księdza Stanisława Stańczyka oraz Marysi i Zbyszka Iskrów. (...)pragniemy wyrazić wdzięczność za każde spotkanie we wspólnocie kręgu, orary, oazy, za dar niezwykłych kapłanów, za posługę pary diecezjalnej.

Wreszcie za tę szczególną oazę III stopnia w Rzymie, z której przywieźliśmy błogosławieństwo Ojca świętego dla oaz w Polsce, naszej diecezji, naszej parafii…”

W Domowym Kościele na  Michałowie  poprzez formację małżeństw Ruchu Światło-Życie  odnalazło swoje miejsce w Kościele sporo młodych rodzin (między innymi oprócz wymienionych wcześniej, byli to :  Irena i Adam, Malinowscy, Jadzia i Czesio Świątek,  Zosia i Wiesio Murawscy, Jadzia i Jan Kopyccy, Basia i Andrzej Stępień, Ela i Kazio Nowakowie, Ula i Jan Marchewka, Ala i Marek Czupryn). Wkrótce dzięki wspólnemu zaangażowaniu wikariuszy i przychylności proboszcza ks. Barańskiego liczba kręgów w Parafii wzrosła do dziesięciu. Pięć kręgów prowadził ks. Stanisław Stańczyk (obecny proboszcz w Parafii pw. św. Jakuba w  Stanowiskach) a drugie pięć ks. Sławomir   Gregorczyk ( późniejszy, diecezjalny  moderator Ruchu a obecnie proboszcz Parafii  pw. Miłosierdzia Bożego  w Przysusze).

Ks. Sławomir wspominał :

 „Pobyt w pierwszej parafii w Radomiu oznaczał dla mnie i moich współbraci bardzo intensywną pracę. Parafia dopiero powstawała i trzeba było podejmować wiele działań. Pośród różnych zaangażowań sporo satysfakcji dawała mi posługa małżeństwom w gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie. Częsty udział w spotkaniach kręgów Domowego Kościoła oraz rekolekcjach wakacyjnych umożliwiał mi głębsze uczestnictwo w życiu rodzin” (Fragment z artykułu „Te rekolekcje były inne” PASTORES nr 35)                                                                                 

W 1993 roku z Parafii Św. Łukasza została wyodrębniona Parafia pw. Bł. Annuarity, w której proboszczem pozostał ks. Stanisław Barański. Nastąpił też podział kręgów Domowego Kościoła.  W każdej z parafii  znalazło sie po pięć kręgów DK.

Nowym proboszczem Parafii Św. Łukasza został ks. Marian Mazurkiewicz, który z życzliwością przyjął  istniejące tu  kręgi rodzin, wspierając  podejmowane przez nie inicjatywy ożywiania życia religijnego Parafii .

Obecnie w obu parafiach istnieje 11 kręgów rodzin. W Parafii pw. św. Łukasza jest ich  sześć. Rodziny spotykają się raz  w miesiącu, aby wspólnie rozważać Pismo Święte, modlić się, pogłębiać duchowość małżeńską. W takich spotkaniach zwykle też uczestniczy kapłan, który służy rodzinom swoją wiedzą i radą  oraz wsparciem duszpasterskim.     

Oazowicze znaleźli szczególne wsparcie,  gdy wikariuszami w Parafii byli kapłani po formacji Ruchu Światło-Życie, tak jak ks. Jacek Mizak ( obecnie wicerektor Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu i prowadzący jeden z kręgów w Parafii)  , czy  ks. Mariusz Wilk (studiujący obecnie w Rzymie,  z którego inicjatywy powstała świetlica środowiskowa dla dzieci „Pod Dobrym Aniołem”). Rodziny DK z wdzięcznością wspominają także księży wikariuszy pracujących z kręgami: ks. Piotra Supierza , ks. Tomasza Błasińskiego, ks. Tomasza Pastuszkę.

Obecnie wikariuszem jest  ks. Michał Michnicki ( też po formacji R Ś-Ż) , który prowadzi  pięć kręgów, w tym również najmłodszy krąg w Parafii. Krąg ten rekrutuje się z młodych  małżeństw, także spoza Parafii, głównie uczestników rekolekcji ewangelizacyjnych Domowego Kościoła          z Łeby w 2011r.

Z Michałowa wywodzą się trzy pary diecezjalne DK:  Marysia i Rysiek Bojarscy,  Ewa i Tomek Czyż oraz  Anna i Marek Kwiatkowscy.

Ewa i Tomek Czyż ,  pełnią również już trzeci rok, posługę pary Filii Lubelskiej  DK ( przynależą po podziale parafii do  Parafii pw. bł. Annuarity, gdzie proboszczem jest obecnie ks. kan. Kazimierz Stanisław Marchewka ).

Wiele par małżeńskich z Michałowa brało udział w prowadzeniu nowych kręgów rodzin czyli  tzw. pilotowaniu, (u siebie na Michałowie i na terenie Radomia , a także poza  Radomiem w Pelagowie, Opocznie , Białaczowie, Szydłowcu, Zakrzewie). Pary z Michałowa były również zaangażowane    w prowadzenie rekolekcji DK w diecezji, organizację cyklu spotkań z piosenką religijną pod hasłem „Wyśpiewajmy wakacje” u siebie w parafii a także kolonii charytatywnych dla dzieci           z osiedla oraz poradnictwo rodzinne w parafii i Linię Braterskich Serc w diecezji.

Ponadto do dziś pełnią posługę charytatywną w Parafialnym Zespole  Caritas oraz aktywnie uczestniczą w pracy świetlicy osiedlowej „Pod Dobrym Aniołem”

W kręgach są osoby, wcześniej uzależnione od alkoholu, które dzięki podjęciu i trwaniu w Krucjacie Wyzwolenia Człowieka  prowadzą juz od kilku, kilkunastu, a także kilkudziesięciu lat trzeźwe życie, ku radości  wspólnoty i najbliższej rodziny.

Rodziny Domowego Kościoła na Michałowie również razem się bawią,  organizując otwarte bezalkoholowe imprezy typu: ogniska, zabawy i bale sylwestrowe. Słowem, stale są aktywne w życiu swojej Parafii Św. Łukasza  i środowiska lokalnego.

                                                                                        Anna i Marek  Kwiatkowscy.

Powrót